
Eu creo que o dedo corazón alzado na man do noso expresidente Sr. Aznar é, como o martelo de Thor ou a galleta submarina de Neptuno, un símbolo de si mesmo, indisoluble dunha bagaxe ideolóxica e dunha imago mundi que teñen aí, nese dedo alzado, a xeito de estandarte erecto, orgullosamente dirixido ao empíreo, a súa máis prístina expresión gráfica. Eu, como explorador incansable da linguaxe, debo estarlle agradecido ao noso entrañable político por ter enriquecido o léxico patria cunha locución, de ricos contenidos e vizosas derivacións semánticas, á que eu vaticino un longo porvir: el dedo de Aznar.
2 comentarios:
Pois con ese mesmo dedo podería ter tapado algún dos buratiños por onde manaban "los hilitos", con perdón.
temo que lle ían facer falta moitas mans e moitos dedos... Algo así como o Dr. Octopus, de Spiderman. Saúdos.
Publicar un comentario